Biografie

Hoe word je schrijver?
Eigenlijk wil Suzanne Buis als kind al schrijver worden, maar dat lijkt haar meer een beroep voor als ze oud en wijs is. Wat moet ze in de tussentijd dan doen?
Al tijdens school en studie probeert ze van alles uit: vooral fotograferen vindt ze leuk. Soms doet ze dat in opdracht. En films kijken en zelf bedenken en maken met vrienden. Zo gaat het ook met schilderen: Suzanne maakt wat ze mooi vindt, er komen exposities van haar schilderijen en ze maakt enorme muurschilderingen in Nederland en Australië. Ze houdt van reizen en werkt dan als serveerster en fruitplukker. Ze heeft ook enorm veel plezier in het lesgeven aan asielzoekers die geen woord Nederlands spreken.
En wat doet ze als ze tussendoor even tijd heeft? Dan zit ze te schrijven over van alles.

Liefde voor schrijven
Als Suzanne een ‘echte’ baan krijgt als redacteur/journalist bij een krant, vindt ze dat geweldig! Alleen… al snel merkt ze dat ze zo’n zin heeft om niet alleen verslaggever te zijn. In plaats van een kort berichtje over een of andere vergadering, zou ze er liever een grappig verhaal van maken. Dat is voor een krant niet zo geschikt. Daarom zit ze na haar werk ook weer te schrijven.

Ken jij Floortje Bellefleur?
Op een dag belt een oud-collega die bij Uitgeverij Kluitman in Alkmaar is gaan werken met de vraag of Suzanne op korte termijn een boek wil herschrijven uit het Engels. Al snel volgen er meer opdrachten om boeken te vertalen.
In het kantoor van Kluitman ziet Suzanne de boeken over Floortje Bellefleur. ‘Die las ik vroeger altijd!’ zegt ze enthousiast. Dat komt goed uit: de schrijver van de serie, Cok Grashoff, is gestopt met schrijven. Kluitman besluit: de nieuwe schrijfster van de Floortje-boeken is Suzanne Buis.
Het is dan 2001 en Suzanne is 28 jaar. Vanaf dat moment gaat ze alleen nog boeken, webteksten en columns schrijven. Nog niet zo oud, wijs en grijs, maar toch al een schrijfster van echte boeken!

In 2010 kwam het eerste boek van Suzanne Buis voor volwassenen uit, met de titel ‘Ik date maar wat’. Dat is een grappig en serieus boek over waarom mensen wel of juist niet een relatie willen, hoe dat gaat met verliefd worden en afspraakjes maken. Suzanne vindt het zo boeiend hoe mensen dat doen en hoe ze er over denken en praten… Zo ontstond dat boek vanzelf.

10 vragen aan Suzanne Buis:

Waar en wanneer ben je geboren?
1 juli 1973 in Alkmaar.

Woon je daar nog steeds?
Ik heb vroeger in Loenen aan de Vecht en in Vreeland gewoond, korte periodes in Australië, Portugal en Engeland en ik ben nog een paar keer verhuisd, steeds in de buurt van Alkmaar. Daar woon ik nu nog, ik vind het fijn zo dicht bij het strand!

Heb je kinderen?
Mijn dochter Marissa Jolie is in 2005 geboren. Ik had geen leuker, liever, mooier meisje kunnen bedenken :-)

Wat zijn je hobby’s?
Op het strand zijn, films kijken, fotograferen, lezen en buiten eten met vrienden in het avondzonnetje.

Heb je huisdieren?
Mijn dochter heeft voor haar zesde verjaardag een poesje gekregen, Bella. We hebben heel veel guppies en één chagrijnige goudvis. En we hebben al jaren een konijn te logeren. Ze heet Betty, is mega-groot en ze loopt los in de tuin.

Hoe kwam je op het idee om schrijfster te worden?
Ik heb daar nooit echt over nagedacht, ik dééd het altijd al. Alleen dacht ik dat ik eerst een echt beroep zou moeten leren, maar ik kon maar niets vinden dat ik zo graag deed als schrijven. En ineens was ik schrijver en verdiende ik daar mijn geld mee.
Zo heb ik geleerd dat je maar het beste kunt doen wat je heel graag doet. Als je veel oefent en veel leert en je best doet, komt het wel goed :-)

Hoe word je schrijver of schrijfster?
Schrijver kun je op allerlei manieren worden. Veel schrijvers werkten eerst bij een krant (zoals ik) of bijvoorbeeld op een school. Het is vooral belangrijk dat je schrijven en lezen leuk vindt. Van veel oefenen en oplettend lezen, ga je steeds beter schrijven. Zeker als je zelf mooie verhalen kunt bedenken en echt voor je kunt zien hoe de hoofdpersonen dingen doen, hoe ze praten en denken. Verder heb je het nodig dat je uren en weken en maanden door kunt gaan met schrijven, want er gaat veel tijd zitten in een goed verhaal of boek.
Dan op een dag kun je een verhaal naar een uitgeverij sturen en wie weet zijn zij enthousiast! Vaak hebben uitgevers nog allerlei ideeën over hoe het boek beter kan worden. Als je dan niet te eigenwijs bent en durft te luisteren naar kritiek, wordt jouw verhaal misschien een boek.
En natuurlijk kun je ook schrijver worden door teksten op internet te zetten, zoals bloggers doen. Maar kijk daar wel mee uit, want als je spijt krijgt, is het niet altijd gemakkelijk om je teksten weer te verwijderen. Doe het in ieder geval niet zonder het met je ouders en/of een leraar te bespreken.

Was je vroeger een zelfde persoon als Floortje Bellefleur?
Vroeger leek ik inderdaad veel op Floortje. Ik wilde ook graag dieren redden en hutten bouwen! Het is voor mij niet zo moeilijk om te bedenken wat Floortje beleeft; ik schrijf gewoon op wat ik zelf graag zou willen doen als ik zo oud was als Floortje. En als ik bedenk dat Floortje gaat ponyrijden, dan ga ik zelf ponyrijden. Ik ben ook in een timmerdorp geweest; in Londen voor Floortje in Engeland; Floortje gaat zeilen is vrijwel waargebeurd. Het Franse kasteel en de camping van Floortje op vakantie bestaan ook echt!
 
Hoe kom je op originele onderwerpen voor een boek?
Een keer of tien per jaar ben ik als schrijver op bezoek op basisscholen. Dan vraag ik ook graag aan de kinderen waar ze over willen lezen. Daar komen soms goede ideeën uit, zoals 'over schaatsen'; een half jaar later lag Floortje leert schaatsen in de winkels. Ik praat ook met buurkinderen. Ze hadden  het vaak over talentenshows op tv; daardoor kwam ik op het idee voor Floortje op tv.

Wat zijn je lievelingsboeken?
De boeken over Madelief, van Guus Kuijer, las ik vroeger graag. Het leek net alsof dat meisje echt leefde, als ik aan het lezen was. En de boeken van Roald Dahl zijn zo bijzonder, want er gebeuren de raarste dingen. Terwijl je het leest, ga je het allemaal nog geloven ook! Dat vind ik zo knap. Dat kon Annie M.G. Schmidt ook goed. Wat ook heel knap is, vind ik, is dat de boeken nog steeds heel leuk zijn, ook al zijn ze lang geleden geschreven. Tijdloos noemen ze dat.